Κάλεσμα του Öcalan στην επέτειο της 'Έκκλησης για Ειρήνη και Δημοκρατική Κοινωνία'
Μετά από συνάντηση με την αντιπροσωπεία του κόμματος DEM στο Ιμραλί στο νησί Ιμραλί στις 16 Φεβρουαρίου 2026, δημοσιεύθηκε ένα νέο κάλεσμα του Abdullah Öcalan -που συμπίπτει με την πρώτη επέτειο του «Καλέσματος της 27ης Φεβρουαρίου για Ειρήνη και Δημοκρατική Κοινωνία». Το μήνυμα παρέχει ένα λεπτομερές πλαίσιο για την επίλυση του κουρδικού ζητήματος της Τουρκίας, υποστηρίζοντας τη μετάβαση από την ένοπλη σύγκρουση σε μια φάση «θετικής οικοδόμησης», βασισμένης στη συνταγματική ιθαγένεια και το δημοκρατικό δίκαιο. Συνδέοντας την εσωτερική ειρήνη με την ευρύτερη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή, το κείμενο υπογραμμίζει τη δέσμευση σε ένα μοντέλο «Δημοκρατικού Κράτους» και μια ψυχική συμφιλίωση με το ιδρυτικό πνεύμα του κράτους.
Αναλυτικά το κείμενο, όπως το έδωσε ο ίδιος Abdullah Öcalan για δημοσίευση:
"Το κάλεσμα μας στις 27 Φεβρουαρίου 2025 είναι μια διακήρυξη ότι εκεί όπου η δημοκρατική πολιτική ζωντανεύει, τα όπλα χάνουν το νόημά τους. Είναι μια διακήρυξη ότι η επιλογή έχει γίνει σαφώς υπέρ της πολιτικής, που αντιπροσωπεύει μια ακεραιότητα αρχών. Ουσιαστικά καταφέραμε να ξεπεράσουμε την αρνητική περίοδο της εξέγερσης μέσω μιας μονομερούς βούλησης και πρακτικής. Η διαδικασία που αφήσαμε πίσω μας, απέδειξε την διαπραγματευτική μας ικανότητα και τη δύναμή μας να διασφαλίσουμε τη μετάβαση από την πολιτική της βίας και της πόλωσης στη δημοκρατική πολιτική και την ολοκλήρωση. Οι εκκλήσεις και τα συνέδριά μας κατευθύνονταν προς αυτόν τον στόχο. Οι αποφάσεις της οργάνωσης να διαλυθεί και να τερματίσει τη στρατηγική του ένοπλου αγώνα έχουν καταδείξει έναν καθαρισμό από τη βία και μια προτίμηση για την πολιτική -όχι μόνο επίσημα και πρακτικά, αλλά και ψυχικά. Αυτή ήταν, ταυτόχρονα, μια διακήρυξη ειρήνης με τη δημοκρατία σε επίπεδο πολιτικής συνείδησης.
Τον τελευταίο χρόνο, διαπίστωσα τη βούληση του Erdogan, το κάλεσμα του Devlet Bahceli [ηγέτη του MHP της Τουρκίας], τη συμβολή του Ozgur Ozel [ηγέτη του κύριου αντιπολιτευόμενου CHP της Τουρκίας] και τις προσπάθειες όλων των άλλων πολιτικών και μελών και φορέων της κοινωνίας των πολιτών που έχουν κάνει θετικές συνεισφορές στη Διαδικασία στην Τουρκία, πολύτιμες. Και για άλλη μια φορά τιμώ τον φίλο μας Sirri Sureyya Onder [έναν εκλιπόντα φιλοκούρδο πολιτικό] με μεγάλο σεβασμό και λαχτάρα.
Δεν μπορεί να υπάρξει Τούρκος χωρίς Κούρδο και Κούρδος χωρίς Τούρκο. Η διαλεκτική αυτής της σχέσης έχει μια ιστορική μοναδικότητα. Τα θεμελιώδη κείμενα κατά την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας εξέφρασαν την ενότητα των Τούρκων και των Κούρδων. Το κάλεσμα της 27ης Φεβρουαρίου είναι μια προσπάθεια να αναβιώσει αυτό το πνεύμα ενότητας και μια απαίτηση για ένα Δημοκρατικό Κράτος. Στόχος μας ήταν να σπάσουμε τον μηχανισμό που τροφοδοτείται από την αιματοχυσία και τις συγκρούσεις. Το να ενεργούμε σύμφωνα με στενά, βραχυπρόθεσμα πολιτικά συμφέροντα, αντί να βλέπουμε την ιστορική φύση του προβλήματος, τη σοβαρότητά του και τους κινδύνους που μπορεί να δημιουργήσει, μας αποδυναμώνει όλους. Η προσπάθεια διαιώνισης της άρνησης και της εξέγερσης είναι μια προσπάθεια να γίνει η μεγαλύτερη ανωμαλία κανόνας. Αφαιρούμε τα εμπόδια μπροστά στην αδελφότητα που έχει επιδιωχθεί να ανατραπεί τα τελευταία διακόσια χρόνια και εκπληρώνουμε τις απαιτήσεις του νόμου της αδελφοσύνης. Θέλουμε να συζητήσουμε πώς να ενωθούμε και πώς να ζήσουμε μαζί.
Τώρα πρέπει να μεταβούμε από την αρνητική φάση στην θετική φάση της οικοδόμησης. Η πόρτα ανοίγει σε μια νέα πολιτική εποχή και στρατηγική. Στόχος μας είναι να κλείσουμε την εποχή της πολιτικής που βασίζεται στη βία και να ανοίξουμε μια διαδικασία που βασίζεται σε μια δημοκρατική κοινωνία και το κράτος δικαίου, και καλούμε όλα τα τμήματα της κοινωνίας να δημιουργήσουν ευκαιρίες και να αναλάβουν την ευθύνη προς αυτή την κατεύθυνση.
Η δημοκρατική κοινωνία, η δημοκρατική συναίνεση και η ολοκλήρωση αποτελούν τα δομικά στοιχεία της νοοτροπίας αυτής της θετικής εποχής. Η θετική φάση αποκλείει μεθόδους αγώνα που βασίζονται στη βία. Στη θετική οικοδόμηση, ο στόχος δεν είναι να καταληφθεί κανένας θεσμός ή δομή, αλλά κάθε άτομο στην κοινωνία να αναλάβει την ευθύνη να συμμετάσχει στην κοινωνική οικοδόμηση. Ο στόχος είναι να οικοδομηθεί μαζί με την κοινωνία και μέσα στην κοινωνία. Τα καταπιεσμένα τμήματα, οι εθνοτικές ομάδες, οι θρησκευτικές και πολιτιστικές ομάδες μπορούν να διεκδικήσουν τα δικά τους δημιουργήματα μέσω ενός αδιάλειπτου και οργανωμένου δημοκρατικού αγώνα. Είναι σημαντικό για το κράτος να είναι ευαίσθητο στον δημοκρατικό μετασχηματισμό κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας.
Η δημοκρατική ολοκλήρωση είναι τουλάχιστον εξίσου σημαντική με τη θεμελίωση της Δημοκρατίας. Είναι ένα κάλεσμα που περιέχει τόση ύπαρξη και πλούτο όσον αφορά το νόημα, το μέλλον και τη δύναμη. Στον πυρήνα του βρίσκεται το μοντέλο της δημοκρατικής κοινωνίας. Είναι η εναλλακτική λύση στην πολωτική ή, αντίθετα, την αφομοιωτική μεθόδο. Η μετάβαση στη δημοκρατική ολοκλήρωση απαιτεί νόμους ειρήνης. Η λύση της δημοκρατικής κοινωνίας, από την άλλη πλευρά, προβλέπει τη δημιουργία μιας αρχιτεκτονικής και ενός νομικού πλαισίου σε πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές και πολιτιστικές διαστάσεις.
Η αιτία πολλών προβλημάτων και κρίσεων που βιώνονται σήμερα είναι η απουσία ενός δημοκρατικού κράτους δικαίου. Βασίζουμε την προσέγγισή μας σε μια νομική λύση που πλαισιώνεται από τη δημοκρατική πολιτική. Χρειαζόμαστε μια προσέγγιση που θα επιτρέπει χώρο για μια δημοκρατική κοινωνία, θα επιτρέπει χώρο για τη δημοκρατία και θα θεσπίζει ισχυρές νομικές εγγυήσεις για αυτό.
Η σχέση ιθαγένειας δεν πρέπει να βασίζεται στο να ανήκει κανείς σε ένα έθνος, αλλά στον δεσμό με το κράτος. Υποστηρίζουμε μια ελεύθερη ιθαγένεια που βασίζεται στην ελευθερία στη θρησκεία, την εθνικότητα και τη σκέψη. Όπως ακριβώς η θρησκεία και η γλώσσα δεν μπορούν να επιβληθούν, ούτε η εθνικότητα πρέπει να επιβληθεί. Μια συνταγματική σχέση ιθαγένειας, βασισμένη στα δημοκρατικά όρια και την ακεραιότητα του κράτους, περιλαμβάνει το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης θρησκευτικών και ιδεολογικών πιστεύω, της ταυτότητας και της εθνικής ύπαρξης, καθώς και το δικαίωμα οργάνωσης.
Σήμερα, κανένα σύστημα σκέψης δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς να βασιστεί στη δημοκρατία. Οι διακυμάνσεις, οι εντάσεις και οι κρίσεις είναι προσωρινές. Η δημοκρατία είναι αυτή που τελικά θα είναι μόνιμη. Το κάλεσμά μας στοχεύει στην εξεύρεση λύσης στο πρόβλημα της συμβίωσης και στην κατάσταση κρίσης που αυτή παράγει, όχι μόνο στην Τουρκία αλλά και στη Μέση Ανατολή. Υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα όλων όσων έχουν υποστεί αδικία να υπάρχουν και να εκφράζονται ελεύθερα.
Οι γυναίκες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών δυνάμεων, χωρίς τις οποίες καμία κοινωνία ή κράτος δεν μπορεί να συντηρηθεί. Σήμερα, η ενδοοικογενειακή βία, οι γυναικοκτονίες και η πατριαρχική καταπίεση είναι όλες σύγχρονες προβολές της ιστορικής επίθεσης που ξεκίνησε με την υποδούλωση των γυναικών. Για το λόγο αυτό, οι γυναίκες είναι το πιο φιλελεύθερο συστατικό και η κινητήρια δύναμη της δημοκρατικής ολοκλήρωσης.
Η γλώσσα της εποχής δεν μπορεί να είναι δικτατορική και αυταρχική. Πρέπει ουσιαστικά να επιτρέψουμε στο άλλο μέρος να εκφραστεί σωστά, να το ακούσουμε με ακρίβεια και να του δώσουμε την ευκαιρία να εκφράσει τις δικές του αλήθειες.
Η συνειδητοποίηση όλων αυτών των ζητημάτων απαιτεί μια προηγμένη συλλογική σοφία βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό.
Με τους χαιρετισμούς μου."
Α.
Με πληροφορίες από Amargi