Έκθεση αξιολόγησης 2021 σχετικά με τις τρέχουσες συνθήκες στη φυλακή του νησιού Imrali (μέρος 1ο)

Το δικηγορικό γραφείο Asrin, με έδρα την Κωνσταντινούπολη, το οποίο εκπροσωπεί τον Abdullah Ocalan και τους τρεις συγκρατούμενούς του στο Imrali, Ömer Hayri Konar, Veysi Ateş και Hamili Yıldırım, παρουσίασε την ετήσια έκθεση αξιολόγησης για το 2021, αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης των τεσσάρων πελατών του.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Κλειστή Φυλακή Υψίστης Ασφάλειας Τύπου F στο İmralı είναι μια νησιωτική φυλακή ενός ατόμου που κατασκευάστηκε ειδικά για τον πελάτη μας, Abdullah Ocalan, τον Φεβρουάριο του 1999, παραβιάζοντας πλήρως το εθνικό (ΣτΜ: της Τουρκίας) και το διεθνές δίκαιο. Η φυλακή έκτοτε λειτουργεί βάσει ειδικού καθεστώτος και μέσω ειδικών πρακτικών. Κάτω από το λεγόμενο καθεστώς επιβαρυμένης ποινής, το οποίο επίσης αποκαλούμε «Σύστημα Απομόνωσης του İmralı», οι πελάτες μας στη φυλακή κρατούνται υπό συνθήκες έντονης απομόνωσης για μεγάλο χρονικό διάστημα - 23 χρόνια όσον αφορά τον κ. Abdullah Öcalan και επτά χρόνια όσον αφορά τον κ. Hamili Yildirim, τον κ. Ömer Hayri Konar και τον κ. Veysi Aktaş.

Παρά το γεγονός ότι είναι εγγυημένα από το Σύνταγμα, τις διεθνείς συμβάσεις και την εσωτερική νομοθεσία, τα δικαιώματα των πελατών μας να βλέπουν τους δικηγόρους και τα μέλη της οικογένειάς τους, να επικοινωνούν μαζί τους μέσω τηλεφώνου και να επικοινωνούν με τον έξω κόσμο με επιστολές, φαξ και άλλα μέσα έχουν ανασταλεί. Εν ολίγοις, η φυλακή του νησιού İmralı είναι ένα μέρος όπου τα θεμελιώδη δικαιώματα και οι ελευθερίες παραβιάζονται συστηματικά από την ημέρα που ιδρύθηκε.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΜΕ ΝΑ ΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΝΕΟ από τους πελάτες μας στο νησί από τις 25 Μαρτίου 2021. Ως εκ τούτου, δεν μπορέσαμε να λάβουμε πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση της υγείας τους, τις συνθήκες κράτησης, τα μέτρα και τις εξελίξεις που σχετίζονται με την πανδημία, τη νομική κατάσταση των πελατών και άλλα θέματα. Το γεγονός ότι οι πελάτες μας κρατούνται επί του παρόντος σε κατάσταση ανεπαρκούς επικοινωνίας εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το εάν η σωματική και ψυχική τους ακεραιότητα προστατεύεται υπό τις παρούσες συνθήκες.

Στον απόηχο της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που κηρύχθηκε το 2016 και τα πολυάριθμα νομοθετικά διατάγματα που εκδόθηκαν στη συνέχεια, οικοδομήθηκε ένα νέο αυταρχικό και καταπιεστικό καθεστώς στην Τουρκία. Αυτό το καθεστώς επέφερε ποικίλες αλλαγές στον νομικό, πολιτικό και διοικητικό τομέα. Από αυτή την άποψη, όπως και την προηγούμενη περίοδο, το 2021 χαρακτηρίστηκε από έλλειψη νομικής ασφάλειας και προβλεψιμότητας και οι διαθέσιμοι νομικοί μηχανισμοί εποπτείας παρέμειναν αναποτελεσματικοί.

II- Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ «INCOMMUNICADO»

Όπως και στο παρελθόν, το 2021, τα μέλη της οικογένειας και οι δικηγόροι υπέβαλαν εβδομαδιαίες αιτήσεις στην Γενική Εισαγγελία της Προύσας, η οποία εποπτεύει τις υποθέσεις σχετικά με τη φυλακή του νησιού İmralı, προκειμένου να επισκεφθούν τον κ. Öcalan και τους άλλους πελάτες. Παρόμοιες αιτήσεις γίνονταν επίσης τακτικά στη Διοίκηση των φυλακών μέσω της εισαγγελίας. Συνολικά 71 αιτήσεις κατατέθηκαν και στα δύο ιδρύματα εκ μέρους των οικογενειών. Όλες αυτές οι αιτήσεις έμειναν χωρίς απάντηση και δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί ούτε μία οικογενειακή επίσκεψη. Δεν λάβαμε θετική απάντηση ούτε στις αιτήσεις που έγιναν με την ευκαιρία των επίσημων αργιών. Ομοίως, συνολικά 202 αιτήσεις κατατέθηκαν και στα δύο ιδρύματα από τους δικηγόρους των πελατών καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, αλλά και αυτές οι αιτήσεις έμειναν χωρίς απάντηση, με αποτέλεσμα να μην πραγματοποιηθεί ούτε μία επίσκεψη δικηγόρου. Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 59 του Ν. 5275, οι κρατούμενοι έχουν το δικαίωμα να βλέπουν τους δικηγόρους τους οποιαδήποτε στιγμή κατά τις ώρες εργασίας, δηλαδή για πέντε ημέρες την εβδομάδα. Σύμφωνα με το άρθρο 25 του νόμου αριθ. 5275, το οποίο ρυθμίζει το καθεστώς επιβαρυμένης ποινής που είχε αρχικά θεσπιστεί ειδικά για τον κ. Öcalan, μια οικογενειακή επίσκεψη πρέπει να πραγματοποιείται κάθε 15 ημέρες. Ωστόσο, οι ντε φάκτο και παράνομες απαγορεύσεις επισκέψεων δικηγόρων και οικογενειών που υφίστανται εδώ και πολλά χρόνια διατηρήθηκαν χωρίς καμία εξαίρεση καθ' όλη τη διάρκεια του 2021 και ως εκ τούτου δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί ούτε μία οικογενειακή επίσκεψη ή επίσκεψη δικηγόρου.

Ενώ ίσχυαν αυτές οι απαγορεύσεις, σοβαροί ισχυρισμοί σχετικά με τη ζωή του κ. Öcalan κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο τη νύχτα της 14ης Μαρτίου 2021. Αυτοί οι ισχυρισμοί προκάλεσαν στην οικογένεια και τους δικηγόρους του κ. Öcalan και το κοινό μεγάλη ανησυχία σχετικά με την υγεία, την ασφάλεια και τις συνθήκες κράτησης του. Κατατέθηκαν γραπτές και προφορικές αιτήσεις, που ζητούσαν από τις αρχές να εξασφαλίσουν ότι οι οικογενειακές επισκέψεις και οι επισκέψεις δικηγόρων θα πραγματοποιούνταν αμέσως, προκειμένου να επιλυθούν αυτές οι ανησυχίες. Μεταξύ 15.03.2021 και 25.03.2021, υποβάλαμε συνολικά 18 αιτήσεις για να επιτραπεί στους πελάτες μας να ασκήσουν τα δικαιώματά τους, τόσο το να δουν δικηγόρο όσο και να δουν αμέσως τα μέλη της οικογένειάς τους. Ωστόσο, όλες αυτές οι αιτήσεις έμειναν αναπάντητες. Αν και δεν επέτρεψε καμία άμεση επαφή πρόσωπο με πρόσωπο με τους πελάτες, η Διοίκηση των Φυλακών κάλεσε τις οικογένειες των πελατών στα εισαγγελικά γραφεία στους τόπους κατοικίας τους, για να κάνουν χρήση του δικαιώματός τους να πραγματοποιήσουν τηλεφωνικές κλήσεις. Αυτές οι κλήσεις ήταν προγραμματισμένες να πραγματοποιηθούν στα γραφεία της εισαγγελίας στις 25 Μαρτίου 2021. Η συνομιλία του κ. Öcalan με τον αδελφό του διακόπηκε μετά από 3-4 λεπτά και η σύνδεση δεν μπόρεσε να αποκατασταθεί. Πολύ λίγο κράτησε και το τηλεφώνημα του Hamili Yıldırım. Όσον αφορά τους Ömer Hayri Konar και Veysi Aktaş, δεν πραγματοποιήθηκε κάποιο τηλεφώνημα, αφού φέρεται να αρνήθηκαν να απαντήσουν στο τηλέφωνο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις συνθήκες υπό τις οποίες κρατούντο.

Κατά τη σύντομη τηλεφωνική επικοινωνία, ο κ. Öcalan δήλωσε ότι η παρούσα κατάσταση απομόνωσης είναι απαράδεκτη, απαιτώντας από τις αρμόδιες αρχές να τηρούν το νόμο, σεβόμενοι ιδιαίτερα το δικαίωμά τους να βλέπουν τους δικηγόρους τους, για να τερματιστεί αυτή η παράνομη κατάσταση πραγμάτων.

Μετά από αυτό το τηλεφώνημα, δεν έχει καταστεί δυνατή η επικοινωνία με τον κ. Öcalan και τους άλλους αιτούντες. Όλες οι αιτήσεις για οικογενειακές επισκέψεις και δικηγόρους απορρίπτονται και δεν παρέχεται στους αιτούντες καμία δυνατότητα επικοινωνίας μέσω τηλεφώνου ή επιστολής.

III- ΣΥΝΟΠΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΕΧΟΥΣΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΙΜΡΑΛΙ

κ. Abdullah Öcalan:

Κρατείται σε κελί ενός ατόμου στη φυλακή İmralı από τις 15 Φεβρουαρίου 1999. Κρατήθηκε ως το μόνο άτομο στη φυλακή για 12 χρόνια. Στη συνέχεια κρατείται σε απομόνωση για 23 ώρες την ημέρα τις καθημερινές και 24 ώρες την ημέρα τα Σαββατοκύριακα. Το δικαίωμά του να βλέπει τους δικηγόρους του περιορίστηκε σε μία ώρα κάθε εβδομάδα για τα πρώτα 12 χρόνια, αλλά εμποδιζόταν συνεχώς συνεχώς να το ασκήσει. Δέχτηκε μόνο πέντε επισκέψεις από τους δικηγόρους του μεταξύ Μαΐου και Αυγούστου 2019 κατά τη διάρκεια της 11ετούς περιόδου από τις 27 Ιουλίου 2011 έως και σήμερα, με την τελευταία επίσκεψη να πραγματοποιείται στις 7 Αυγούστου 2019. Δέχτηκε πέντε επισκέψεις από μέλη της οικογένειάς του από το 2014. Η τελευταία πρόσωπο με πρόσωπο επαφή ήταν μια επίσκεψη του αδελφού του στις 3 Μαρτίου 2020. Πραγματοποίησε δύο τηλεφωνικές κλήσεις, στις 27 Απριλίου 2020 και στις 25 Μαρτίου 2021, αντίστοιχα. Η τηλεφωνική κλήση στις 25 Μαρτίου 2021 διεκόπη μετά από σύντομο χρονικό διάστημα και δεν μπόρεσε να συνεχιστεί. Δεν υπάρχουν νέα του έκτοτε.

κ. Hamili Yıldırım:

Δεν του επετράπη να δει τους δικηγόρους του από τότε που οδηγήθηκε στη φυλακή İmralı, τον Μάιο του 2015. Τον επισκέφθηκαν μέλη της οικογένειάς του μόνο δύο φορές μέσα σε επτά χρόνια. Η τελευταία πρόσωπο με πρόσωπο επαφή ήταν μια οικογενειακή επίσκεψη στις 12 Αυγούστου 2019. Πραγματοποίησε δύο τηλεφωνικές κλήσεις στις 27 Απριλίου 2020 και 25 Μαρτίου 2021, αντίστοιχα. Δεν υπάρχει ενημέρωση από τις 25 Μαρτίου 2021.

κ. Ömer Hayri Konar:

Δεν του επετράπη να δει τους δικηγόρους του από τότε που οδηγήθηκε στη φυλακή İmralı, στις 16-17 Μαρτίου 2015. Τον επισκέφθηκαν μέλη της οικογένειας μόνο τρεις φορές μέσα σε επτά χρόνια. Η τελευταία πρόσωπο με πρόσωπο επαφή ήταν μια οικογενειακή επίσκεψη στις 3 Μαρτίου 2020. Του επετράπη η πραγματοποίηση μιας τηλεφωνικής κλήσης, λόγω της πανδημίας, στις 27 Απριλίου 2020. Σύμφωνα με πληροφορίες που δόθηκαν στην οικογένειά του από τον εισαγγελέα φέρεται να αρνήθηκε να απαντήσει στο τηλεφώνημά τους στις 25 Μαρτίου 2021 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις συνθήκες στις οποίες εκρατείτο. Δεν υπάρχει ενημέρωση από τις 27 Απριλίου 2020.

κ. Veysi Aktaş:

Δεν του επετράπη να δει τους δικηγόρους του από τότε που οδηγήθηκε στη φυλακή İmralı, στις 16-17 Μαρτίου 2015. Τον επισκέφθηκαν μέλη της οικογένειας μόνο τρεις φορές μέσα σε επτά χρόνια. Η τελευταία πρόσωπο με πρόσωπο επαφή ήταν μια οικογενειακή επίσκεψη στις 3 Μαρτίου 2020. Του επετράπη η πραγματοποίηση μιας τηλεφωνικής κλήσης, λόγω της πανδημίας, στις 27 Απριλίου 2020. Σύμφωνα με πληροφορίες που δόθηκαν στην οικογένειά του από τον εισαγγελέα φέρεται να αρνήθηκε να απαντήσει στο τηλεφώνημά τους στις 25 Μαρτίου 2021 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις συνθήκες στις οποίες εκρατείτο. Δεν υπάρχει ενημέρωση από τις 27 Απριλίου 2020.

IV- ΟΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ

Στις 30.03.2021 κατατέθηκε αίτηση στα Δικαστήρια της Προύσας, καθώς δεν είχαμε κανένα απότέλεσμα από τις αιτήσεις που υποβλήθηκαν χωριστά για λογαριασμό κάθε αιτούντος στην Γενική Εισαγγελία της Προύσας σχετικά με την εξασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των αιτούντων και την εκπλήρωση του δικαιώματός τους να δέχονται επισκέψεις ρουτίνας. Σε αυτήν την αίτηση, ζητήσαμε «να γίνει σεβαστό το δικαίωμα να δέχονται επισκέψεις από δικηγόρους και οικογένειες, να αρθούν τα εμπόδια που εμποδίζουν τους δικηγόρους να έχουν πρόσβαση σε πιθανά αρχεία, να εκπληρωθούν οι απαιτήσεις του δικαιώματος συνηγόρου, το δικαίωμα τηλεφωνικής επικοινωνίας σε τακτική βάση να διασφαλίζεται σύμφωνα με το νόμο και να αρθούν τα υπάρχοντα εμπόδια στο δικαίωμα στην αλληλογραφία, ώστε να μπορούν οι αιτούντες να στέλνουν και να λαμβάνουν επιστολές». Ωστόσο, αντίθετα με το νόμο, η αίτησή μας για τη βελτίωση των απάνθρωπων συνθηκών κράτησης των αιτούντων, που αποτελούν μια μορφή κακομεταχείρισης που υφίσταται συστηματικά επί χρόνια, απορρίφθηκε γρήγορα, ήδη από την επόμενη μέρα. Μέσω αυτής της αίτησης μάθαμε ότι στους πελάτες είχε επιβληθεί πειθαρχική ποινή που περιόριζε το δικαίωμα να βλέπουν και να επικοινωνούν με τις οικογένειές τους στις 29.01.2021. Με άλλα λόγια, τα αιτήματά μας, τα οποία αφορούσαν διαφορετικές νομικές διατάξεις σχετικά με την άσκηση του δικαιώματος επισκέψεων από μέλη της οικογένειας, του δικαιώματος επίσκεψης δικηγόρου και του δικαιώματος επικοινωνίας ή αλληλογραφίας με τον έξω κόσμο, απορρίφθηκαν αποκλειστικά για λόγους πειθαρχικής ποινής που είχε εκδοθεί μυστικά και με παράνομη διαδικασία. Ωστόσο, ακόμη και όταν είναι σύννομη, η πειθαρχική ποινή μπορεί το πολύ να περιορίσει τις οικογενειακές επισκέψεις για ορισμένο χρονικό διάστημα.

Παρά τη νομοθετική αυτή ρύθμιση, τα αιτήματα για επίσκεψη δικηγόρου που περιέχονταν στην αίτηση απορρίφθηκαν επίσης με την αιτιολογία της «πειθαρχικής ποινής» που στερούνταν νομικής αιτιότητας. Το δικαίωμα των κρατουμένων και των καταδίκων να βλέπουν τους δικηγόρους τους μπορεί να ανασταλεί μόνο για ορισμένο χρονικό διάστημα, εφόσον συντρέχουν οι περιστάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 59 του νόμου αριθ. 5275 και έχει ληφθεί σχετική δικαστική απόφαση. Είναι προφανές ότι η αναστολή του δικαιώματος αυτού με βάση παράνομα ληφθείσα πειθαρχική ποινή αντίκειται στο νόμο. Υπό ορισμένες συνθήκες, ο νόμος επιτρέπει τον περιορισμό του δικαιώματος ενός κρατουμένου να βλέπει έναν συγκεκριμένο δικηγόρο, αλλά στη φυλακή İmralı απαγορεύεται στους πελάτες μας να δουν όλους τους δικηγόρους τους.

Όσον αφορά το αίτημα για οικογενειακή επίσκεψη στην αίτησή μας, οι αρχές απλώς αγνόησαν τον παράνομο χαρακτήρα της πειθαρχικής ποινής που επιβλήθηκε από το Πειθαρχικό Συμβούλιο του İmralı, ούτε καν ασχολήθηκαν να το εξετάσουν από νομική άποψη.

Έχουν περάσει πάνω από έξι μήνες από την απόφαση της 7ης Σεπτεμβρίου 2020 για περιορισμό του δικαιώματος επικοινωνίας των πελατών μας για περίοδο έξι μηνών, η οποία αναφέρθηκε ως λόγος απόρριψης του αιτήματός μας να μας επιτραπεί να επικοινωνήσουμε μαζί τους μέσω τηλεφώνου. Δεν υπάρχει άρθρο στο εσωτερικό δίκαιο -περιλαμβάνει επίσης το άρθρο 42 του εκτελεστικού νόμου αριθ. 5275 ως μία από τις σχετικές νομικές διατάξεις- που θα επέτρεπε περιορισμό του δικαιώματος τηλεφωνικής επικοινωνίας για περισσότερο από τρεις μήνες. Μέχρι σήμερα, δεν έχουμε λάβει καμία απάντηση στην ένσταση που υποβλήθηκε κατά αυτής της απόφασης.

Μετά το τελευταίο τηλεφώνημα που διακόπηκε, έγιναν πολλές προσπάθειες καθ' όλη τη διάρκεια του έτους να λάβουμε νέα από τους πελάτες μας και να τους συναντήσουμε. Δεδομένου ότι όλα τα αιτήματά μας για επισκέψεις οικογένειας και δικηγόρων στην Γενική Εισαγγελία της Προύσας και στη Διοίκηση των Φυλακών μέσω της εισαγγελίας και οι επιστολές που αποστέλλονταν στους πελάτες μας σε τακτά χρονικά διαστήματα παρέμειναν χωρίς αποτέλεσμα, υποβάλαμε άλλη μια αίτηση στο Δικαστήριο της Προύσας στις 22 Νοεμβρίου 2021. Σε αυτήν την αίτηση, καταστήσαμε πολύ σαφές ότι λόγω παράνομων πρακτικών και νομικά εντελώς αβάσιμων διοικητικών και δικαστικών αποφάσεων, οι πελάτες μας στερήθηκαν εντελώς τα μέσα που θα τους επέτρεπαν να έλθουν σε επαφή με τον έξω κόσμο (π.χ. επισκέψεις δικηγόρου και οικογένειας, δικαίωμα επικοινωνίας μέσω τηλεφώνου και αλληλογραφίας κ.λπ.). Εξηγήσαμε ότι η ταυτόχρονη και συνεχής παρέμβαση σε όλους τους μηχανισμούς που διασφαλίζουν την επαφή των πελατών με τον έξω κόσμο και η κατάργηση αυτών των μηχανισμών στο σύνολό τους, παραβίαζε την εθνική και διεθνή νομοθεσία και συνιστούσε παραβίαση της απαγόρευσης της απάνθρωπης μεταχείρισης. Υποδείξαμε επίσης στο γραφείο του δικαστή ότι ο βαθμός απομόνωσης που επικρατούσε στη φυλακή ισοδυναμούσε με μια μορφή απομόνωσης που περιγράφεται ως κατάσταση κράτησης «incommunicado» σε διάφορα ψηφίσματα που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών και την παρατηρήσεις που έγιναν από την CPT σχετικά με τις συνθήκες στη φυλακή İmralı. Η κράτηση «Incommunicado» σημαίνει ότι ο κρατούμενος ή ο κατάδικος αποτρέπεται πλήρως από οποιαδήποτε επαφή με τον έξω κόσμο και επομένως δεν μπορεί να επικοινωνήσει με κανέναν, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειάς του, των φίλων και των δικηγόρων του. Αυτή η κατάσταση κράτησης δημιουργεί τις συνθήκες που μπορεί να οδηγήσουν στην ανάδειξη κάθε είδους παραβιάσεων, αφού αφήνονται στο έλεος της διοίκησης και δεν υπάρχει έλεγχος, λόγω της φύσης της κατάστασης. Δεδομένου ότι οι κρατούμενοι βρίσκονται στο έλεος της διοίκησης και, λόγω της ίδιας της φύσης των περιστάσεων, δεν υπάρχει εποπτεία, η κράτηση χωρίς επικοινωνία δημιουργεί συνθήκες υπό τις οποίες μπορούν να συμβούν κάθε είδους παραβιάσεις.

Παρόλο που, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, τα καθήκοντα των εκτελεστικών δικαστών περιλαμβάνουν την εξέταση καταγγελιών σχετικά με τη λειτουργία των φυλακών, τη συμμόρφωση των υπηρεσιών ποινικής εκτέλεσης με τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και την αποκατάσταση των παραβιάσεων από αυτή την άποψη, τα αιτήματα απορρίφθηκαν για άλλη μια φορά. Μέσω της ειδοποίησης απόρριψης σχετικά με την αίτησή μας, μάθαμε ότι προηγουμένως είχαν εκδοθεί δύο ξεχωριστές απαγορεύσεις για τον κ. Öcalan και τους άλλους πελάτες μας. Συγκεκριμένα, στις 18 Αυγούστου 2021, το πειθαρχικό συμβούλιο της φυλακής İmralı είχε εκδώσει πειθαρχική ποινή που περιόριζε το δικαίωμα των πελατών να δέχονται επισκέψεις από τις οικογένειές τους για τρεις μήνες, και στις 12 Οκτωβρίου 2021, ο εκτελεστικός δικαστής της Προύσας είχε εκδώσει απαγόρευση, με την οποία περιόριζε το δικαίωμα επίσκεψης δικηγόρου για τους πελάτες μας, για περίοδο έξι μηνών.

Ως εκ τούτου, ζητήσαμε την κατάργηση της απόφασης του πειθαρχικού συμβουλίου που περιορίζει τις οικογενειακές επισκέψεις και τις δικαστικές αποφάσεις που απαγορεύουν τις επισκέψεις δικηγόρων, να κοινοποιηθεί δείγμα των αποφάσεων στους δικηγόρους των πελατών και να επιτραπεί στους δικηγόρους να εξετάσουν τους φακέλους που περιέχουν τις εν λόγω αποφάσεις, αλλά το Γραφείο του Εκτελεστικού Δικαστή απέρριψε τα αιτήματα αυτά για παράνομους λόγους. Οι δικηγόροι ενημερώθηκαν ότι οι πειθαρχικές κυρώσεις σε βάρος όλων των πελατών, οι οποίοι δεν είχαν τη δυνατότητα να συναντήσουν τους δικηγόρους τους με παράνομα μέσα και μεθόδους και δεν τους επετράπη να λάβουν νομική συνδρομή, είχαν καταστεί οριστικές χωρίς να έχει προβληθεί αντίρρηση.

Στις 24 Δεκεμβρίου 2021, υποβλήθηκε αίτηση στο Συνταγματικό Δικαστήριο για να διατάξει το δικαστήριο ασφαλιστικά μέτρα κατά των ποινικών διοικητικών και δικαστικών διαδικασιών και πρακτικών που θέτουν τους πελάτες μας σε κατάσταση ανεπαρκούς επικοινωνίας. Ζητήσαμε από το Συνταγματικό Δικαστήριο να διατάξει ασφαλιστικά μέτρα για τον άμεσο τερματισμό της κράτησης «incommunicado» και τη δημιουργία των συνθηκών επικοινωνίας με τους πελάτες το συντομότερο δυνατό. Στην αίτηση, εξηγήσαμε ότι το είδος της κράτησης «incommunicado» στην οποία υποβάλλονται οι πελάτες παραβίαζε σοβαρά την απαγόρευση των βασανιστηρίων. Ωστόσο, το Συνταγματικό Δικαστήριο δεν έκρινε παράνομη την πλήρη αναστολή όλων των δικαιωμάτων και την πλήρη απαγόρευση κάθε επαφής με τον έξω κόσμο, απορρίπτοντας το αίτημά μας για ασφαλιστικά μέτρα στις 12 Ιανουαρίου 2022. Παρόλο που επρόκειτο για επείγουσα αίτηση σχετικά με ασφαλιστικά μέτρα, η απόφαση κοινοποιήθηκε στους δικηγόρους μόλις στις 31 Ιανουαρίου 2022.

Ο λόγος για τον οποίο θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες παραβιάζονται συνεχώς στη φυλακή του νησιού İmralı, από την ημέρα ίδρυσής της, σε βαθμό που καταστρατηγείται την απαγόρευση των βασανιστηρίων και [ο λόγος για τον οποίο] όλες οι αιτήσεις στο δικαστήριο για την εξάλειψη αυτών των παραβιάσεων παραμένουν χωρίς αποτέλεσμα είναι ότι η διοίκηση τη φυλακής και το δικαστικό σώμα ενεργούν αντίθετα με τα καθήκοντά που τους ορίζει ο νόμος. Εν τω μεταξύ, η αρχή του κράτους δικαίου απαιτεί τα κρατικά όργανα, όπως και τα άτομα, να ενεργούν εντός της έννομης τάξης. Όπως κάθε δημόσιος λειτουργός, πρέπει να ενεργούν εντός των ορίων που ορίζει ο νόμος. Είναι υποχρέωση τόσο το να μην εμποδίζεται η άσκηση των δικαιωμάτων, όσο και το να τερματίζονται τυχόν παραβιάσεις. Όμως παρά το γεγονός ότι υποβάλλονται διάφορες νόμιμες αιτήσεις, τα δικαιώματα και οι κανόνες που περιέχονται στον Νόμο αριθ. 5275, το [τουρκικό] Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΑΔ) δεν εφαρμόζονται όσον αφορά τον κ. Öcalan και τους άλλους πελάτες μας. Λόγω της δράσης της δικαστικής εξουσίας, οι αιτήσεις αυτές δεν αποδίδουν κανένα αποτέλεσμα. Το να ενεργείς εκτός νόμου, όσον αφορά το άτομο και την κατάσταση, αντί να τηρείς το σύνταγμα και την εσωτερική νομοθεσία αποτελεί αναμφίβολα έγκλημα.

Ως εκ τούτου, υποβλήθηκε ποινική μήνυση κατά όλων των δικαστών και εισαγγελέων, των οποίων η δράση στο πλαίσιο του συστήματος απομόνωσης İmralı αντιβαίνει τη νομοθεσία, στο Συμβούλιο Δικαστών και Εισαγγελέων στις 22 Δεκεμβρίου 2021 και στην Γενική Εισαγγελία της Προύσας στις 27 Δεκεμβρίου 2021. Δεν έχει ακόμη υπάρξει κάποια εξέλιξη σε σχέση με αυτές τις ποινικές καταγγελίες, που έγιναν λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς κατά το άρθρο 257 και περιορισμού της χρήσης δικαιωμάτων σύμφωνα με το άρθρο 298 του Ποινικού Κώδικα αρ. 5237.

V- ΑΛΛΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ INCOMMUNICADO

Το 2021, υποβάλαμε πολλές αιτήσεις και εκκλήσεις για δράση σε εθνικές και διεθνείς δημόσιες και πολιτικές οργανώσεις και θεσμούς σχετικά με την κατάσταση του incommunicado που επικρατεί στη φυλακή İmralı. Δεδομένου ότι στο μεταξύ δεν είχαμε νέα από τους πελάτες μας, αυτές οι αιτήσεις και οι κλήσεις παραμένουν έγκυρες μέχρι σήμερα.

Από την άποψη αυτή, τέσσερις χωριστές αιτήσεις υποβλήθηκαν σε τακτά χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια του έτους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (CPT), η οποία είναι υπεύθυνη για την πρόληψη, τον εντοπισμό και την εξάλειψη των βασανιστηρίων και της απάνθρωπης μεταχείρισης εντός των συνόρων της Συμβούλιο της Ευρώπης. Σε αυτές τις αιτήσεις, παρείχαμε λεπτομερείς πληροφορίες που υποδεικνύουν ότι οι συνθήκες κράτησης στη φυλακή του νησιού İmralı υπερέβαιναν την κακομεταχείριση, ότι το καθεστώς της ισόβιας κάθειρξης χωρίς τη δυνατότητα αποφυλάκισης και οι πρακτικές που παραβιάζουν την απαγόρευση των βασανιστηρίων και την απαγόρευση των διακρίσεων διατηρούνταν συστηματικά και ότι μια κατάσταση, η κράτηση-«incommunicado» είχε προκύψει μετά τις 25 Μαρτίου 2021, καθώς δεν μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε τους πελάτες μας. Για αυτούς τους λόγους, ζητήσαμε από την CPT να πραγματοποιήσει επειγόντως επισκέψεις στη φυλακή του νησιού İmralı για να πραγματοποιήσει παρατηρήσεις και επιθεωρήσεις, να ασκήσει πιέσεις και να εκτελέσει τις σχετικές διαδικασίες για τον τερματισμό των απαγορεύσεων των επισκέψεων και τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης. Ωστόσο, η CPT δεν προέβη σε καμία ενέργεια κατά του Συστήματος Απομόνωσης του İmralı το 2021, παραμένοντας έτσι εντελώς αναποτελεσματική.

Υποβάλαμε ξεχωριστή αίτηση σε πολλά δημόσια ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων του Γραφείου του Εκτελεστικού Δικαστηρίου της Προύσας, του Υπουργείου Δικαιοσύνης, της Διεύθυνσης Φυλακών και Καταστημάτων Κράτησης, του Τμήματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υπό το Υπουργείο Δικαιοσύνης, της Κοινοβουλευτικής Εξεταστικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και το Ίδρυμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ισότητας της Τουρκίας.

Στείλαμε αναφορές στην Ένωση Τουρκικών Δικηγορικών Συλλόγων και στους συλλόγους των Αδανων, Adıyaman, Άγκυρας, Αττάλειας, Μπάτμαν, Bingöl, Bitlis, Προύσας, Dersim, Diyarbakır, Edirne, Elaziğ, Erzurum, Eskişehir, Gaziantep, Hakkari, Κωνσταντινούπολης, Σμύρνης, Καρς, Μαρντίν, Μερσίν, Μους, Σιίρτ, Σιρνάκ, Σανλιούρφα, Τεκίρνταγκ, Τραπεζούντα και Βαν, όλους όσους έχουν καθήκον να υπερασπιστούν και να θέσουν σε ισχύ το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ζητώντας τους να αναλάβουν δράση κατά της απόλυτης απομόνωσης που επιβάλλεται στους πελάτες μας.

Επιπλέον, στείλαμε αναφορές σε διάφορες εθνικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων της Κοινωνία των Πολιτών στο Πειθαρχικό Σύσημα (CISST), της Ένωσης Προοδευτικών Δικηγόρων (ÇHD), της Οργάνωσης για την Παρακολούθηση των Ίσων Δικαιωμάτων (ESHID), το κέντρο Αλήθειας και Δικαιοσύνη, της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (IHD), τους Δικηγόρους για την Ελευθερία (ÖHD), την Ομοσπονδία Νομικών και Αλληλεγγύης Ενώσεων Οικογενειών Κρατουμένων και Καταδίκων (MED-TUHAD-FED), το Ίδρυμα Κοινωνίας και Νομικών Ερευνών (TOHAV), τον Τουρκικό Ιατρικό Σύλλογο (TTB), και το Ίδρυμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκίας (TIHV).

Στείλαμε επίσης αναφορές σε μια σειρά από διεθνείς οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των Ευρωπαίων Δημοκρατικών Δικηγόρων (AED-EDL), των Δικηγόρων για τους Δικηγόρους, του Συμβουλίου των Δικηγορικών Συλλόγων της Ευρώπης (CCBE), της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δικηγόρων (FBE), της Ευρωπαϊκής Ένωσης Δικηγόρων για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ELDH), τον Παγκόσμιο Οργανισμό κατά των Βασανιστηρίων (OMCT), το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW), τον Σύνδεσμο για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (APT), το Σχέδιο Υποστήριξης Δικαιωμάτων Ανθρώπινων Δικαιωμάτων της Τουρκίας, τη Διεθνή Ομοσπονδία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (FİDH), τη Διεθνή Ένωση Δημοκρατικών Δικηγόρων (IADL), τη Διεθνή Υπηρεσία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (İSHR) και τη Διεθνή Αμνηστία.

Κατατέθηκε αναφορά στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, ζητώντας από το υπουργείο να θέσει άμεσο τέλος στην τρέχουσα κατάσταση και να επιτρέψει στους αιτούντες να έχουν απευθείας επαφή με τις οικογένειες και τους δικηγόρους τους, ζητώντας περαιτέρω συνάντηση με τον υπουργό για να συζητηθεί πώς η παράνομη κατάσταση της απομόνωσης των αιτούντων θα μπορούσε να βελτιωθεί. Ωστόσο, το Υπουργείο δεν έχει απαντήσει σε αυτήν την αναφορά μέχρι σήμερα.

Επίσης, υποβλήθηκε αίτηση στην Εξεταστική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βουλής, στην οποία επισημάναμε την τρέχουσα κατάσταση αβεβαιότητας και τη συνεχιζόμενη σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις φυλακές του İmralı, ζητώντας να διεξαχθεί επιτόπια έρευνα στη φυλακή και να εξασφαλιστεί η απευθείας επαφή με τους αιτούντες, για να τερματιστεί αμέσως αυτή η ανησυχητική κατάσταση. Η Επιτροπή αρκέστηκε να σημειώσει ότι "το αίτημα για επιτόπια έρευνα παραπέμφθηκε στην αρμόδια υποεπιτροπή εν αναμονή απόφασης" και ότι "πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση των πελατών έχουν ζητηθεί από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και τη Διεύθυνση Φυλακών και Καταστημάτων Κράτησης."

Επικοινωνήσαμε επίσης με πολλούς δικηγορικούς συλλόγους, συμπεριλαμβανομένης της Ένωσης Τουρκικών Δικηγορικών Συλλόγων και του Δικηγορικού Συλλόγου του Diyarbakır. Στη συνέχεια, ο Δικηγορικός Σύλλογος του Diyarbakır υπέβαλε αίτηση στο Υπουργείο Δικαιοσύνης για τις απαραίτητες άδειες για να κάνει παρατηρήσεις και εξετάσεις σχετικά με τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, ιδιαίτερα τις συνθήκες διαβίωσης των αιτούντων στη φυλακή İmralı. Στην αίτηση αυτή, ο Δικηγορικός Σύλλογος του Diyarbakır ζήτησε επίσης να παρασχεθεί στους αιτούντες που κρατούνται στη φυλακή İmralı το δικαίωμά τους να βλέπουν τους δικηγόρους και τα μέλη της οικογένειάς τους και να επικοινωνούν με τον έξω κόσμο. Ωστόσο, το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν απάντησε στην αίτηση αυτή.

Το 2021, διάφορα σχετικά πρόσωπα, ομάδες και ιδρύματα αντιλήφθηκαν το γεγονός ότι αντί για πρακτικές που στοχεύουν ένα συγκεκριμένο άτομο, το Σύστημα Απομόνωσης İmralı αποτελεί έναν συνολικό διοικητικό μηχανισμό που πρωτοεφευρέθηκε στο νησί και από το οποίο εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη χώρα και την κοινωνία. Πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξέδωσαν ένα πλήθος δηλώσεων ενάντια στις σκληρές συνθήκες απομόνωσης στη φυλακή του νησιού İmralı και ανέλαβαν διάφορες πρωτοβουλίες για να ευθυγραμμίσουν τις συνθήκες κράτησης με τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Με επικεφαλής τον Σύνδεσμο Δικηγόρων για την Ελευθερία (ÖHD), 768 δικηγόροι απηύθυναν μια ανοιχτή έκκληση προς το κοινό για να διασφαλίσουν ότι τα νόμιμα δικαιώματα του κ. Öcalan θα εδραιωθούν, επιτρέποντάς του να δει τους δικηγόρους του.

Επίσης, κοινή έκκληση για δράση και αίτηση προς την CPT έγινε από την Ένωση Δικηγόρων για την Ελευθερία (ÖHD), την Προοδευτική Ένωση Δικηγόρων (ÇHD), την Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (IHD), το Ίδρυμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκίας (TİHV), το Ίδρυμα Κοινωνίας και Νομικών Ερευνών (TOHAV) και την Κοινωνία των Πολιτών στο Ποινικό Σύστημα (CISST). Τα θεσμικά όργανα επέκριναν την CPT επειδή δεν επισκέφθηκε τη φυλακή Ιμραλί κατά την επίσκεψή της στην Τουρκία μεταξύ 11 και 25 Ιανουαρίου 2021, απαιτώντας από την επιτροπή να δώσει συνέχεια στην εκπλήρωση των συστάσεων που περιγράφονται στην έκθεσή της της 5ης Αυγούστου του 2020, να πραγματοποιήσει άλλη μια επίσκεψη στη φυλακή Ιμραλί και να συγγράψει σχετική αναφορά για την επίσκεψη αυτή.

(συνεχίζεται)

Α.

Με πληροφορίες από το ANF